Personage-universums
Personage-ontwerp & verhalende werelden
Elk wezen is een universum.
Expressieve personages die zijn ontworpen om een verhaal te dragen, voor prentenboeken, merkmascottes of op zichzelf staande universums met hun eigen visuele mythologie.
Geselecteerd werk
Een moeras, een kroon en absoluut zelfvertrouwen.
Een aristocratische kikker die een moerasrijk bestuurt: satirisch, theatraal en volkomen overtuigd van haar eigen grandeur. Een verhalend universum, ontwikkeld voor redactionele spreads, geïllustreerde memoires en personages die een podium opeisen.
Mijn schatten,
Sta me toe mezelf voor te stellen, tot jullie genoegen of onheil, afhankelijk van jullie middelmatige geluk: ik ben The Marquise of Croac, aristocratische amfibie. Wie heeft er juwelen nodig als men al zo fel schittert?
Vuurvliegjes en modder, en het hele moeras is mijn balzaal. Levende kroonluchters, padden die alleen voor mij in koor zingen. Het water lijkt helderder wanneer het mijn beeld weerspiegelt. Geboren met kunstwimpers, en schandaal met een onberispelijke houding.
Mijn leven is een eeuwige parade: onmogelijke japonnen, kapsels die de zwaartekracht tarten, en zinnen die, eerlijk gezegd, op paleismuren geborduurd zouden moeten worden… als er maar een paleis was dat mij waardig is.
Dus als je ooit mijn rijk durft te betreden, denk eraan te buigen, onhandig mag ook, en bereid je oren voor: want mijn stem, zoet, scherp, onvergetelijk, zal altijd luider klinken dan de jouwe.
Oprecht,
in paarse inkt en lelieparfum
- Soort
- Aristocratische amfibie, zelfverklaarde royalty van het moeras
- Residentie
- Een paleis van leliebladen, versierd met libellen en geparfumeerd met algen
- Persoonlijkheid
- Sarcastisch, dramatisch, ijdel, geestig, heerlijk onuitstaanbaar
Gedenkwaardige citaten
- “Het moeras is mijn podium, en ik ben de enige protagonist.”
- “Schat, als je niet kunt schitteren, maak dan ten minste lawaai als je valt.”
- “Als je me nodig hebt, ben ik druk bezig onvergetelijk te zijn.”
- “Het luidste gekwaak zal altijd het mijne zijn.”
- “Bescheidenheid is een luxe die ik mezelf simpelweg niet veroorloof.”
Sterke punten
- Maakt van modder een podium.
- Kan een heel moeras tot zwijgen brengen met één opgetrokken wenkbrauw.
- Onwrikbare eigenliefde, en een indrukwekkende collectie pruiken.
Zwaktes
- Verdraagt geen middelmatigheid.
- Neigt tot flauwvallen als het applaus tekortschiet.
Nalatenschap. The Marquise of Croac is niet zomaar een kikker; zij is het evenement. Een levende satire in zijde gewikkeld, een herinnering dat je zelfs in het modderigste moeras kunt heersen met stijl, sarcasme en ongegeneerde ijdelheid.
Memoires van de Marquise of Croac
“Liefste wezens van modderig water en tere vleugels, ik schenk jullie de eer van mijn memoires. Een nalatenschap geschreven in fijne modder en geparfumeerd met waterlelies, zodat jullie van mij kunnen leren en, met een beetje geluk, jezelf wat meer kunnen liefhebben. Want als ík, met deze vorstelijke benen en deze moeraskleurige huid, mezelf goddelijk acht… welk excuus hebben jullie dan?”
Eeuwige waarheden
- “Modder maakt alleen vies als je er niet op kunt paraderen.”
- “Afgunst is niets dan een mug: klein, irritant, en met mijn waaier makkelijk plat te slaan.”
- “Eén goed getoonzet gekwaak kan meer vellen dan duizend toespraken.”
- “Ik ben nooit te laat. Het moeras begint wanneer ik aankom.”
- “Als je weerspiegeling in het water je niet aanbidt, kies dan een andere vijver.”
- “Nederigheid is overschat; ik verkies de eerlijkheid van mijn pracht.”
Ze noemen me extravagant, dramatisch, onuitstaanbaar… en ik noem het gewoon bestaan op een hoger niveau van gratie. Ik ben the Marquise, soeverein, mode-icoon van het moeras, en de enige reden dat muggen ’s nachts de moeite nemen om te schijnen.
Mijn paleis? Dit moeras, gedecoreerd door libellen en geparfumeerd door algen. Mijn troon? Een zorgvuldig gekozen lelieblad, uiteraard.
Ach, de boeren kwaken, ze springen, ze spetteren… maar iemand moet dit plasje glamour geven, en wie beter dan ik?
“Applaus? Of kwaken jullie uit gewoonte?” vroeg ik eens aan mijn onderdanen. Stilte. Want als the Marquise spreekt, luistert het moeras.
Respect? Oh nee, verering volstaat.
Ja, ik heb op een vis gereden alsof het een paard was. Ja, ik draag pruiken hoger dan riet en zwaarder dan het geweten van een kikker. En ja, alles staat me fabelachtig, vooral tragedie.
Onthoud mijn woorden, kleine dikkopjes van de middelmatigheid: niets is eeuwig, zelfs de leliebloesems niet… behalve mijn elegantie.
LoLo & Fuzzle
Kleur is zijn eerste taal.
Een kind dat dromen schildert en zijn pluchen vogel als trouwe metgezel: warm, speels en eindeloos fantasierijk. Personage-ontwerp en wereldbouw voor een prentenboekuniversum, met de hand gemaakt.
Lookbook
Personage-ontwerp
Highlights, modelblad, turnaround, expressies, kostuumontwikkeling en merktaal: de visuele grammatica van LoLo en Fuzzle.
LoLo is een droomschilder: elke penseelstreek opent een wereld, elke droom wordt een bestemming. Hij leeft met vreugde, onschuld en speelse ondeugendheid, en maakt van gevoelens magische reizen. Fuzzle, zijn pluchen vogel, is zijn geestige, ondeugende beste vriend en onafscheidelijke metgezel.
Hun wereld is grillig: regen wordt een speelplaats, boeken worden trappen, wolken worden kastelen. Samen laten ze zien dat verbeelding de werkelijkheid met verwondering kan schilderen.
LoLo leeft met de vreugde en verwondering van een kind dat nooit ophoudt zich te verbazen. Voor hem is elke dag een nieuw avontuur; elke wolk lijkt op een kasteel, en elke plas is een oceaan vol geheimen. Zijn grootste kracht ligt in zijn verbeelding: hij schildert wat hij droomt en droomt wat hij schildert. Met zijn penselen maakt hij van gevoelens reizen; als hij iemand mist, schildert hij knuffels; als hij nieuwsgierig is, schildert hij deuren naar onbekende werelden; als hij wil spelen, schildert hij vrienden die tot leven komen.
Aan zijn zijde is altijd zijn onafscheidelijke metgezel: Fuzzle, een pluizige pluchen vogel die, hoewel zacht en knuffelbaar, een eigen wil lijkt te hebben. Samen zijn ze een ondeugend, onafscheidelijk duo: LoLo schildert, en Fuzzle commentarieert, observeert, en smokkelt soms zijn eigen dwaze ideeën het doek op.
LoLo’s wereld zit vol onschuldige kattenkwaad: springen in de regen tot hij zich een kikker voelt, praten met vlinders die alleen hij begrijpt, of zich verstoppen in de boekenberg van zijn grootmoeder terwijl hij zich inbeeldt dat het treden naar een andere planeet zijn. Met elke penseelstreek maakt hij een poort, en met elke droom vindt hij een nieuwe bestemming.
LoLo schildert niet alleen werelden, hij schildert de manier waarop hij ze wil leven. Want voor hem is het leven geen plek om te zijn, maar een avontuur om te verbeelden.
Manuscript
Wereldbouw
Zeven spreads tegenover elkaar.
Een intern boek in manuscriptvolgorde. Atelier, keuken, dromen, weer, zee, tuin, thuis: het universum zoals het geschilderd is, pagina tegen pagina.
01 / 07
Atelier en tent: schilderen bij daglicht met familie; nachtlantaarn en een gloeiend boek.
Klaar om je eigen universum te bouwen?
Van één personageschets tot een volledig geïllustreerd verhalend universum: laten we je idee een gezicht, een stem en een thuis geven.
Start een personageproject